Adam Harasiewicz pierwszy w historii Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie polski laureat I nagrody w 1955 roku.

Młodzieńcze lata

...nie mogłem się w tamtym czasie oderwać od grania, dlatego podczas długiej przerwy biegłem szybko do mieszkania przy ulicy Kościuszki w Rzeszowie, gdzie wtedy mieszkaliśmy tylko po to, aby około dziesięciu minut pograć na fortepianie i nie tracić stałego kontaktu z instrumentem...

                                                                 Adam Harasiewicz

 

Refleksje o grze na fortepianie

Teraz wiem, że ta stałość kontaktu z instrumentem, której znaczenie przypisywałem w latach młodzieńczych nie ma szczególnego wpływu na jakość wykonania i szybkie postępy, ale wówczas zajmowała mnie właśnie sprawa dotycząca ilości ćwiczenia. Biłem w tej materii swoje własne rekordy dotyczące ilości godzin spędzonych przy instrumencie. Osiągnąłem jeden dzień, w czasie którego ćwiczyłem dziesięć godzin, trzy dni ćwiczyłem osiem godzin, a jeden tydzień siedem godzin. A potem szło już gorzej; sześć godzin ćwiczyłem rzadko, pięć też niezbyt często, cztery godziny częściej, trzy najczęściej, potem dwie i nawet jeszcze niżej, także nie należałem do najwytrwalszych. 

                                            Adam Harasiewicz

O interpretowaniu muzyki Fryderyka Chopina

To jest właściwie sprawa o tyle skomplikowana, że powinno się grać muzykę Chopina prosto, ale w tej prostocie musi być atmosfera. Można powiedzieć, że trzeba grać naturalnie, ale w tej naturalności musi mieścić się chopinowskie rubato, to znaczy właśnie żeby nie było jednostajnie, żeby były zawieszenia, opowiadanie, piękny dźwięk, rytmika i, oczywiście, jeśli chodzi o wielkie dzieła, żeby był dramat... nie mówiąc już o takich kompozycjach jak Mazurki, czy Nokturny, gdzie jest właśnie cała sprawa, aby widać było ten polski księżyc... 

                                                   Adam Harasiewicz  

Adam Harasiewicz

źródło: Biblioteka-Fonoteka NIFC

Kariera pianistyczna Adama Harasiewicza zaczęła się w Rzeszowie, kiedy w 1947 roku zdobył I nagrodę w Konkursie Młodych Talentów. Kilka lat później zwyciężył w V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Koncertował w najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata zachwycając swą grą melomanów wywodzących się z różnych kręgów kulturowych. 

Gra Adama Harasiewicza cechuje się równowagą pomiędzy wirtuozerią a ekspresją. Interpretacje artysty uważane są za przeniknięte duchem romantyzmu. Zachwycają płynnością kantyleny, doskonałością frazowania, liryzmem oraz dbałością o każdy szczegół wykonywanego dzieła muzycznego.

W 1957 roku Adam Harasiewicz otrzymał za wybitne osiągnięcia pianistyczne medal Fundacji Harriet Cohen w Londynie. W 1958 roku koncertował na Światowej Wystawie w Brukseli. Dwa lata później zainaugurował Rok Chopinowski 1960 wykonaniem w Sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ obydwu koncertów fortepianowych Fryderyka Chopina z towarzyszeniem New York Philharmonic Orchestra pod batutą Stanisława Skrowaczewskiego. W tym samym roku artysta został odznaczony złotym medalem Fundacji im. Ignacego Jana Paderewskiego w Nowym Yorku. Koncertował w Europie, Azji, Ameryce. Zasiadał w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. Bolzano (1984), Saragossa (1987), Ternia (1989). Wielokrotnie pełnił także funkcję jurora Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1995, 2000, 2005, 2010, 2015).